akcentowany


akcentowany
[акцентовани]
adj
акцентований, наголошений

Słownik polsko-ukraiński. 2014.

Look at other dictionaries:

  • akcentować — ndk IV, akcentowaćtuję, akcentowaćtujesz, akcentowaćtuj, akcentowaćował, akcentowaćowany 1. «wyróżniać głoskę, sylabę w wyrazie, wyraz w zdaniu za pomocą siły artykulacyjnej, wysokości tonu lub iloczasu» Prawidłowo, błędnie, wyraźnie akcentować.… …   Słownik języka polskiego

  • bezprzyciskowy — jęz. «nie mający przycisku; nie akcentowany» Zgłoska bezprzyciskowa …   Słownik języka polskiego

  • paroksyton — m IV, D. u, Ms. paroksytonnie; lm M. y jęz. «wyraz akcentowany na przedostatniej sylabie» ‹gr.› …   Słownik języka polskiego

  • proklityka — ż III, CMs. proklitykayce; lm D. proklitykayk jęz. «wyraz nie akcentowany, najczęściej jednosylabowy, łączący się w całość akcentową z wyrazem następującym po nim (np. do prácy, na ulícy, nie ídźcie, nie wiédział)» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • synkopa — ż IV, CMs. synkopapie; lm D. synkopaop muz. «przesunięcie naturalnego akcentu metrycznego na dźwięk nie akcentowany przez wydłużenie wartości rytmicznej nuty nie akcentowanej» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • akurat — I {{/stl 13}}{{stl 33}}[akcent na ostatniej lub przedostatniej sylabie]{{/stl 33}}{{stl 8}}mod. {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} tym słowem, użytym w odniesieniu do określeń liczby, ilości, miary czegoś,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień